การนอนหลับและการฝัน

ถ้าหากความฝันไม่ใช่ปริศนาลี้ลับ แต่เป็นห้องปฏิบัติการที่มีชีวิตของจิตใจจะเป็นอย่างไร? ใน "การนอนและความฝัน" อัลเฟรด มอรี ผู้บุกเบิกจิตวิทยาการทดลองในศตวรรษที่ 19 ได้ทำการสำรวจที่น่าหลงใหลว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อสติอ่อนแรง: กำเนิดของความฝัน ลำดับของภาพ บทบาทของความทรงจำ ภาพหลอนขณะกึ่งหลับกึ่งตื่น ฝันร้าย การเดินละเมอ ความปีติอิ่มเอม การสะกดจิต ความมึนเมา อาการเพ้อ… ไม่มีสิ่งใดถูกปล่อยให้เป็นเรื่องบังเอิญ ในฐานะผู้สังเกตตนเองอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย มอรีได้เพิ่มพูนการทดลองและบันทึกที่แม่นยำ (การปลุกให้ตื่นโดยจงใจ สิ่งเร้าทางประสาทสัมผัสระหว่างการนอน ความสอดคล้องระหว่างความรู้สึกจริงและฉากความฝัน) เพื่อคลี่คลายกลไกของการฝันและความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับร่างกาย ประสาทสัมผัส และความทรงจำ เมื่อหน้ากระดาษดำเนินไป ขอบเขตระหว่างความฝัน ความวิกลจริต และความอัจฉริยะก็เลือนรางลง จิตใจเชื่อมโยงด้วยเสียงพ้อง เสริมสร้างความประทับใจ สร้างภาพหลอนที่น่าเชื่อถือ และบางครั้งเผยความทรงจำที่ถูกลืม ชัดเจน เป็นระบบ และบ่อยครั้งชวนให้แปลกใจ ผลงานคลาสสิกนี้นำจิตวิทยา สรีรวิทยา และคำให้การที่น่าหลงใหลมาสู่บทสนทนา สำหรับทุกคนที่ตั้งคำถามเกี่ยวกับจินตนาการ สติ หรือความลี้ลับของยามค่ำคืน นี่คืองานเขียนพื้นฐานที่กล้าหาญและทันสมัยอย่างน่าทึ่ง - ที่ควรถูกฟังในฐานะการผจญภัยเชิงวิทยาศาสตร์และใกล้ชิด ที่ซึ่งความฝันได้เรียนรู้ที่จะพูด.